Όχι άλλες ματωμένες φράουλες…

Ελλάδα και ανθρώπινα δικαιώματα

Το Human Rights Watch (Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που ιδρύθηκε το 1978 κάτω από την ονομασία Helsinki Watch για να επιβλέπει την συμμόρφωση της τότε Σοβιετικής Ένωσης προς τις Συμφωνίες του Ελσίνκι (1975). Σήμερα συνεχίζει τη δράση του σε όλο τον πλανήτη και στις αρχές κάθε χρόνου εκδίδει τα συμπεράσματα για τις σχέσεις των κρατών με τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Στη φετινή έκδοση περιλαμβάνονται συμπεράσματα για περισσότερες από 90 χώρες του πλανήτη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται είναι το φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» και η εγκληματική δράση που ανέπτυξε, οι ρατσιστικές επιθέσεις, το περιστατικό με τους εργάτες στις καλλιέργειες φράουλας στη Μανωλάδα, το μεταναστευτικό πρόβλημα με αποκορύφωμα τον θάνατο προσφύγων στο ναυάγιο του Φαρμακονησίου, το σχέδιο «Ξένιος Ζευς», αλλά και η κωμικοτραγική καταδίκη του διαχειριστή της σελίδας «Γέρων Παστίτσιος» στο Facebook.

Όλοι μας γνωρίζουμε περισσότερα περιστατικά καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα συναντάμε καθημερινά στις γειτονιές και τους δρόμους που κυκλοφορούμε, τα ακούμε και τα διαβάζουμε. Είναι χαρακτηριστικό ότι έχουμε μείνει αδρανείς απέναντι στο νεοναζισμό και συνηθίσαμε στο άκουσμα ειδήσεων που έχουν να κάνουν με την φασιστική και παράνομη δράση της Χρυσής Αυγής σε όλη την χώρα.

Τα συμπεράσματα της φετινής έκδοσης αποδεικνύουν, με τον πιο άμεσο τρόπο, την συντηρητικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και την ανεκτικότητα ενός κομματιού της απέναντι σε φαινόμενα ξενοφοβίας και φασισμού. Ενάμιση χρόνο μετά την προφυλάκιση της ηγετικής του ομάδας και χωρίς την έναρξη δίκης, το ναζιστικό μόρφωμα συνεχίζει να αποτελεί μέρος του ελληνικού πολιτικού συστήματος με την υπογραφή 388.447 ελλήνων ψηφοφόρων.

Αυτή η εναρμόνιση των πολιτών με την άνοδο της ξενοφοβικής ακροδεξιάς, αποτελεί μία παθόγενεια, που πολύ δύσκολα, θα εξαλειφεί από την ελληνική κοινωνία. Όσο υπάρχουν υποστηρικτές του ναζισμού, ακόμη και για λόγους «χαβαλέ», η Ελλάδα και η Δημοκρατία θα αντιμετωπίζουν την σημαντικότερη απειλή για την υπόστασή τους, από την επταετία (1967-1974).

Έχουμε μπει ήδη στο 41ο έτος μετά την Μεταπολίτευση και την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Μπορεί κανείς να βρει δεκάδες αιτίες που εξηγούν την εξέλιξη όλων των παραπάνω φαινομένων. Να σταθεί στην έλλειψη συγκροτημένης εκπαιδευτικής πολιτικής, στην απουσία συνεννόησης μεταξύ των δρώντων του πολιτικού συστήματος ή ακόμη και τον καθησυχασμό της κοινωνίας και του κράτους έπειτα από την επίτευξη της αποκατάστασης της δημοκρατίας και της ένταξης στην ενωμένη Ευρώπη.

Εκεί που πρέπει να σταθούμε, για να μην συνηθίσουμε το πρόσωπο του τέρατος, είναι η συγκρότηση μιας εκπαιδευτικής πολιτικής που θα αναδεικνύει τις γνήσιες αρχές και αξίες του ελληνισμού (ισότητα, σεβασμός στο διαφορετικό, ελευθερία, δημοκρατία) και που παράλληλα θα δημιουργεί ολοκληρωμένες προσωπικότητες, γαλουχημένες με ανθρωπιστική παιδεία και ευρωπαϊκό πνεύμα αλληλεγγύης.

Αν το διακύβευμα σήμερα είναι η καταπολέμηση του νεοναζισμού, το διακύβευμα αύριο θα είναι η οικοδόμηση μιας προοδευτικής κοινωνίας, ανεκτικής στην δημιουργική διαφορετικότητα των ανθρώπων και ικανής να ανταποκριθεί στις ανάγκες και τις απαιτήσεις μιας πολυπολιτισμικής, σύγχρονης κοινότητας.

© Planting Democracy 2015

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *